Psychologie: Trainen

Kleur bekennen…?

In een periode met politieke discussies alom (in Nederland althans), hoor je de uitspraak weer geregeld. “Kleur bekennen”. Ik ga jullie niet vervelen met de politieke gedachtegang, echter trek ik hem door naar de trainingsmethodes bij dieren (en huisvesting, omgang, etc).

Al jaren worstel ik mijzelf tussen de diverse trainingsmethodes door. Ik heb denk ik wel alle disciplines en methodes bestudeerd en waar mogelijk of waar gewenst beoefend. Ik wilde overal wat vandaan halen en een allround trainer zijn. Zoveel mensen, zoveel wensen. Binnen één bepaalde methode al zovele uitvoeringen, zovele meningen. En vooral ook zoveel kritieken! Lastig!

Ik ben en blijf een persoon die altijd wil blijven leren, nieuwsgierig naar andere inzichten, het willen begrijpen waarom iemand doet wat ie doet. Ik vertel graag hoe ik denk en hoe ik iets zou willen zien. Maar dat staat voor mij niet gelijk aan het opdringen van mijn visie. Helaas is mijn ervaring veelal dat mensen dat niet gewend zijn. Als je zelf ergens van overtuigd bent, moet de ander dat ook. Kennelijk… Ik vind dat erg kortzichtig, wat niet past bij mijn streven.

Ik houd zielsveel van de dieren in onze wereld. Maar dat sluit niet uit dat ik ook van mensen zal blijven houden! (Uitdaging soms 😉 )

Ik zie het als een teken van respect voor elkaar als we open en eerlijk met elkaar kunnen blijven communiceren, ondanks de wellicht grote verschillen. Ik ga op zoek naar de overeenkomsten en put daar de kracht uit.

Kom je bij mij voor een training, een clinic of gewoon een praatje over onze gezamenlijke hobby? Dan geef ik mijn mening en uitleg over manier van trainen/denken, maar denk ik ook mee aan een passende manier tussen een eventueel afwijkende mening of manier van trainen/denken en waar we samen naartoe willen werken. Ik kijk naar details binnen jouw context waar we wat mee kunnen.

Bij intensieve begeleiding is dit een ander verhaal, dat is toegespitst op een manier van denken en werken. Uit respect voor het dier dienen we dan bepaalde keuzes te maken om in één lijn te blijven en verwarring door tegenstrijdigheden te vermijden.

Mijn visie in een notendop:
* Als wij iets van een dier (paard, hond, noem maar op) willen, moeten wij op de eerste plaats beseffen dat dat onze keus is dat wij met dit dier gaan samenwerken. En niet direct die van het dier. Wij moeten daar een aantal zaken in ogenschouw nemen. Wederzijds respect en vertrouwen, veiligheid voor mens, dier en omgeving. Maar ook grenzen van kennis en kunnen. Het ‘willen’ valt mijns inziens onder wederzijds respect.
* Wat mij betreft is er nooit sprake van één ideale trainingsmethode voor elke situatie. Wel vorm je een ideaalbeeld, waar je naartoe wilt werken.
* Naast een methode van trainen, is de dagelijkse omgang, gezondheid en huisvesting van groot belang op succesfactoren in je relatie tot het dier.

Mijn missie in het werken met dieren:
Ik tracht op een zo diervriendelijke manier respectvol om te gaan met de dieren, in elke situatie, doch ook de veiligheid in acht te nemen. Echter, overschrijd de reden tot veiligheid de grens van wat nog noodzaak of diervriendelijk is, dienen we daar echt op z’n minst de vraagtekens bij te zetten of we dat überhaupt wel willen en mogen.

Mijn methodes, als je het dan toch in kaart wilt brengen:
* Ik ben voorstander van positief bekrachtigen (belonen door iets toe te voegen om zo het gewenste gedrag te bevorderen). Voerbeloningen zijn een fijne optie, als je hier doordacht mee aan de gang gaat.
* Ik ben me bewust van de negatieve bekrachtiging door het werken met directe/indirecte druk, lichaamstaal en zo dus ook het paardrijden. Echter wil ik dit zoveel mogelijk verfijnen en zoveel mogelijk indirecte druk waar directe druk niet noodzakelijk is.
* Ik wil druk aan het hoofd/kop reduceren tot een bruikbaar minimum.
* Daar waar de mens zijn tekortkomingen beseft, mag met goed beleid en met respect voor het dier gebruik gemaakt van hulpmiddelen om toe te werken naar het werken zonder deze hulpmiddelen.
* Dwingen en straffen is absoluut niet gewenst, ook hier van belang dat dit beseft wordt als het wordt ingezet: hoe en waarom. Toewerken naar vermijden van dwingen en straffen is het idee.
* Menselijke emoties accepteren, verwerken en een plaats geven binnen passende kaders. Werken binnen de mogelijkheden, waar ruimte blijft voor de menselijke emoties. Doch dan op tijd afstand van het dier te nemen binnen een training.
* Gevoel en welzijn van het dier nooit uit het oog verliezen, ruimte voor verwerken van informatie en ontspanning.

* Ik ben bijvoorbeeld pro-bitloos, maar niet anti-bit bij paarden.
* Ik ben bijvoorbeeld tegenstander van hoefijzers bij paarden en slipband en anti-trekhalsters bij honden.
* Ik ben niet gericht op commercieel gewin en niet competitief ingesteld.
* Samenwerken om te leren en duidelijk communiceren staan bij mij bovenaan, naast plezier en ontspanning van mens én dier.

Nieuwsgierig geworden? Je weet me nu te vinden!